
Bu aralar pek tadım yok gerçi uzun zamandır böyle ama artık kanıksadım.Çoğu insanı derbeder edecek bunalımlar benim için vaka-i adiyeden.
Umrumda değil...
An oluyor sanki duvarlar üzerime üzerime geliyor, hayatın geldiği gibi.Kaçmak,kurtulmak istiyorum kaçacak kapı,pencere,açıklık yok her yön düz duvar açmazların içinde boğulur gibi oluyorum.
Takmıyorum...
Önümde sadece ufak bir umut ışığı var ben yaklaştıkça büyüyen,parlaklaşan tabiri caizse dört elle tutunduğum yegane dal,ıskalarsam aşşağısı uçurum.
O da olmazsa;
Koy götüne rahvan gitsin...
















